Clarence Bicknell

Aus AkiWiki

(Unterschied zwischen Versionen)
Wechseln zu: Navigation, Suche
(* 27-an de oktobro 1842 en Herne Hill)
Zeile 13: Zeile 13:
Museo - Biblioteca "Clarence Bicknell". L'edificio, oggi sede dell'Istituto Internazionale di Studi Liguri, fu costruito nel 1888 in stile architettonico inglese da Clarence Bicknell, a cui è dedicato il museo. La struttura è a pianta rettangolare, preceduto da un portico. L'interno ha un coro rialzato, somigliante ad una chiesa, ed il vano interno fu uno dei ritrovi della colonia inglese di Bordighera. Oggi è utilizzato come sala di lettura e auditorium. Particolare è il maestoso Ficus magnolioides posto all'ingresso del museo.
Museo - Biblioteca "Clarence Bicknell". L'edificio, oggi sede dell'Istituto Internazionale di Studi Liguri, fu costruito nel 1888 in stile architettonico inglese da Clarence Bicknell, a cui è dedicato il museo. La struttura è a pianta rettangolare, preceduto da un portico. L'interno ha un coro rialzato, somigliante ad una chiesa, ed il vano interno fu uno dei ritrovi della colonia inglese di Bordighera. Oggi è utilizzato come sala di lettura e auditorium. Particolare è il maestoso Ficus magnolioides posto all'ingresso del museo.
 +
 +
 +
Clarence BICKNELL [biknel]
 +
(naskiĝis la 27-an de oktobro 1842 en Herne Hill, Anglio;
 +
mortis la 17-an de julio 1918 en Tenda, tiam en Italio,
 +
ekde 1947 en Francio)
 +
estis angla esperantisto kaj doktoro pri
 +
matematiko.
 +
 +
Bicknell estis anglikana pastro, sed poste forlasis la eklezion. Li
 +
venis al Italio en 1877. Li konstruigis muzeon en Bordighera por
 +
enteni siajn kolektaĵojn botanikajn kaj arkeologiajn. Li multe
 +
klopodis por blinduloj. Li unue estis volapukisto kaj ekde 1897
 +
Esperantisto. Bicknell ĉeestis la unuan Universalan Kongreson en 1905.
 +
Li transskribis esperantajn verkojn brajlen. En 1910 li fondis
 +
esperantistan grupon en Bordighera, kiun li prezidis ĝis sia morto. En
 +
1913 li aperigis anglalingvan libron, Gvidlibro de la surrokaj
 +
gravuraĵoj en la Maraj Alpoj, kiu estis tradukita en la francan kaj en
 +
la italan, kaj daŭre restas referenca arkeologia verko pri la
 +
gravuraĵoj de la "Vallée des Merveilles" (Valo de la Mirindaĵoj).
 +
 +
Bicknell mone subtenis multajn Esperanto-entreprenojn. Li verkis
 +
multajn originalajn poemojn, kiuj aperis en La Revuo kaj The British
 +
Esperantist; multaj restis manuskriptoj. Tradukis: Horacio de Lord
 +
Macauley, 1906; Gvinevero de Tennyson, 1907; Rikoltado de la pecoj de
 +
Sturgis; Ŝakludo de Giacosa, 1915.

Version vom 22. August 2018, 09:28 Uhr


Welcome be to every guest, === may he come north, south, east or west.=== Clarence Bicknell===


Bordighera estas urbeto en Italio === Tie Clarence Bicknell vivis kaj gvidis Esperanto-grupon ekde 1910====

Museum Bicknell (gegründet 1888), welches heute gleichzeitig auch Sitz des „Internationalen Instituts für ligurische Studien“ ist (gegründet 1938). Clarence Bicknell (1842-1918) war ein englischer Naturforscher, Archäologe, Botaniker, Mathematiker und protestantischer Pastor. Im Museum Bicknell befinden sich weit mehr als 50.000 Bände, Karten und etwa 12.000 Felszeichnungen, die Bicknell an den Hängen des Monte Bego im Valle des Merveilles (Tal der Wunder) entdeckt und abgezeichnet hatte. Die Stadt verdankt Bicknell auch die Gründung der Stadtbibliothek im Jahre 1883. Diese Bibliothek besitzt ca. 70.000 Bände, von denen etwa 22.000 aus einer englischen Stiftung stammen.

Museo - Biblioteca "Clarence Bicknell". L'edificio, oggi sede dell'Istituto Internazionale di Studi Liguri, fu costruito nel 1888 in stile architettonico inglese da Clarence Bicknell, a cui è dedicato il museo. La struttura è a pianta rettangolare, preceduto da un portico. L'interno ha un coro rialzato, somigliante ad una chiesa, ed il vano interno fu uno dei ritrovi della colonia inglese di Bordighera. Oggi è utilizzato come sala di lettura e auditorium. Particolare è il maestoso Ficus magnolioides posto all'ingresso del museo.


Clarence BICKNELL [biknel] (naskiĝis la 27-an de oktobro 1842 en Herne Hill, Anglio; mortis la 17-an de julio 1918 en Tenda, tiam en Italio, ekde 1947 en Francio) estis angla esperantisto kaj doktoro pri matematiko.

Bicknell estis anglikana pastro, sed poste forlasis la eklezion. Li venis al Italio en 1877. Li konstruigis muzeon en Bordighera por enteni siajn kolektaĵojn botanikajn kaj arkeologiajn. Li multe klopodis por blinduloj. Li unue estis volapukisto kaj ekde 1897 Esperantisto. Bicknell ĉeestis la unuan Universalan Kongreson en 1905. Li transskribis esperantajn verkojn brajlen. En 1910 li fondis esperantistan grupon en Bordighera, kiun li prezidis ĝis sia morto. En 1913 li aperigis anglalingvan libron, Gvidlibro de la surrokaj gravuraĵoj en la Maraj Alpoj, kiu estis tradukita en la francan kaj en la italan, kaj daŭre restas referenca arkeologia verko pri la gravuraĵoj de la "Vallée des Merveilles" (Valo de la Mirindaĵoj).

Bicknell mone subtenis multajn Esperanto-entreprenojn. Li verkis multajn originalajn poemojn, kiuj aperis en La Revuo kaj The British Esperantist; multaj restis manuskriptoj. Tradukis: Horacio de Lord Macauley, 1906; Gvinevero de Tennyson, 1907; Rikoltado de la pecoj de Sturgis; Ŝakludo de Giacosa, 1915.

Meine Werkzeuge